Steengroeve theater, het mooiste theater van Nederland

Heb ik ze allemaal gezien? Nee. Toch ben ik er zeker van. Afgelopen week speelde ik in het meest bijzondere theater van Nederland. In het hoekje van de Achterhoek, tussen Winterswijk en de Duitse grens, ligt een steengroeve. Een enorm groot gat waar een bijzonder soort kalk wordt afgegraven. Boven staat een fabriek en op een willekeurige werkdag rijden de vrachtwagens af en aan terwijl beneden voertuigen rondrijden waar mening jongenshart sneller van gaat kloppen. Zodra de werklui naar huis gaan valt er een bijzondere stilte in de groeve, een gat van 40 meter diep met een oppervlakte van een paar voetbalvelden. De kalklagen zijn miljoenen jaren oud en als je goed zoekt tussen de stenen zijn er zelfs fossielen te vinden. Een vijver met grondwater wordt aangevuld via de kleine watervalletjes en beekjes die uit de rotswand komen en op een klein huisje na is er niets dan natuur.

Foto: Joost Kwak

Foto: Joost Kwak

Behalve in de bouwvak. Terwijl in heel Nederland elke bouwplaats stil ligt, is het in de steengroeve drukker dan ooit. Via de steile weg naar de fabriek komen de eerste vrachtwagens naar beneden en 2 weken later staat er een festival beneden. Een podium, tribunes met 2000 stoeltjes, tientallen toiletten, eettentjes en alle technische voorzieningen. In de bouwvak wordt de steengroeve een gigantisch theater en dit jaar vormde het het decor voor Pink Floyds The Wall.

In de jaren ’80 werd de groeve gebruikt voor opera’s en sinds 2010 wordt dit concept weer in leven gehouden. Dit jaar speelde ik met mijn musical vereniging de voorstelling The Wall. We kregen hulp van een orkest, een koor, dansen en figuranten, vrijwel allemaal uit de regio en, heel belangrijk, vrijwel allemaal amateurs. Het aantal betaalde krachten in dit project zijn op twee handen te tellen en dat maakt het minstens zo bijzonder. We waren vier maal uitverkocht en speelden de generale repetitie voor vrienden en vrijwilligers. Zo zagen in totaal bijna 11.000 mensen deze voorstelling. Elfduizend mensen. Bizar.
Foto: Dolf Reusink

Er werd dag en nacht gebouwd Foto: Dolf Reusink

The Wall The Wall is een album van nog geen 90 minuten en om een avondvullend programma te kunnen aanbieden begonnen we met een voorprogramma bestaande uit passende hits uit de tijd van The Wall. The Logical Song, Cosmic Debris en natuurlijk Child in Time passeerden de revue. Na de pauze was het tijd voor The Wall. Niet bepaald mijn favoriete voorstelling maar op deze locatie wordt het echt magisch. Het creatieve brein achter de voorstelling, onze regisseur Jasper Korving kon helemaal los. Zo hadden we een fantastische oorlogsscène inclusief vliegtuigcrash, een opblaasbare muur van vier meter hoog, stond er een oude lijnbus op het podium en vloog er een piano door de lucht. En we hadden vuurwerk. Heel erg veel vuurwerk. De muren van de groeve zijn een prachtig decor en werd optimaal benut door er videobeelden op te projecteren. Dit is alles met respect voor de natuur. Er wordt bijvoorbeeld gecontroleerd of het Oehoe gezin dat in de aangrenzende Steengroeve woont last van ons heeft en iedere sigarettenpeuk wordt van de grond geraapt.

Foto: Sanne Wevers

Foto: Sanne Wevers

foto: Rob Houdkamp

foto: Rob Houdkamp

The Wall kampvuur

Tegen middernacht ging het kampvuur achter de tribunes aan en werden er onder het genot van een drankje (en een zak patat) nog meer klassiekers gezongen. Hotel California, American Pie en Stairway to Heaven bijvoorbeeld. Wat mij betreft is deze locatie een Stairway To Heaven op zich, want wat een geweldige week heb ik gehad! Een eigen wereldje, vol fijne, getalenteerde lieve mensen, met muziek en onwijs lekkere patat.

Markeer nu vast de bouwvak van 2015 in je agenda want dan staat Symphonia 2 op het programma. Met een diverser aanbod qua muziekstijlen maar zeker minstens zo spectaculair. Ik poets de klei van mijn schoenen en geef ze een mooi plekje op zolder, want volgend jaar ben ik weer van de partij!

One comment

Laat hier een reactie achter