What’s been going on : Werk

Nadat ik bij de psycholoog was geweest verschenen er twee lijstjes in mijn nieuwe notitieboekje. De rode lijst, hoewel die gelukkig veel korter was dan de groene lijst, moest leeg. Het werd al snel duidelijk dat mijn werk op de rode lijst thuis hoorde. Na wat rekenen bleek ik namelijk 15 uur per week te reizen, om 20 uur per week te werken. Dat kost heel veel energie. Nu de nieuwigheid en de euforie van eindelijk betaald werk weg zijn geëbd werd me steeds duidelijker dat ik niet thuishoor in dit bedrijf. Het is te groot, te onpersoonlijk. Leer je collega’s maar eens kennen als je er bijna 300 hebt…  Het was duidelijk, ik moest bedenken hoe lang ik dit nog wilde.
Ik liet het even bezinken, schreef er over in mijn boekje en liet het een beetje sudderen. Tot ik drie dagen later een vacature op Facebook zag staan van de ijssalon hier vlakbij. De likes en reacties stroomden binnen maar onder het mom van niet geschoten is altijd mis schreef ik een brief. En je raadt het al, ik kreeg de baan!

ijs

Dit zorgde wel voor een flink dilemma aangezien het gaat om een functie voor zeven maanden. Bij mijn oude baan maakte ik een goede kans op een jaarcontract. Maar dat was ook meteen het enige punt van twijfel. Ik koos voor de ijssalon en daarmee koos ik voor een klein bedrijf, voor fietsen naar mijn werk en voor nieuwe uitdagingen. In deze fase van mijn leven is dat absoluut de juiste keuze. Ik werk nog een paar dagen bij Primark en heb dan een week vrij voor het ijsseizoen van start gaat. Ik ben dankbaar voor de kans die ik heb gekregen bij Primark en het heeft me ontzettend veel hoognodig vertrouwen gegeven in mijn professionele kunnen. Het tij is qua werk definitief gekeerd. Maar nu is het tijd voor een leuke baan! Met ijsjes. Heel veel ijsjes.

4 comments

Laat hier een reactie achter