What’s been going on: sporten

Het is me zo vaak verteld. “als mensen hier komen met een terugval zijn ze negen van de tien keer gestopt met sporten”. Ging mij niet gebeuren want ik vond de sportschool veel te leuk! En ik bewoog zoveel op mijn werk, dat telt toch ook mee? Niet dus. Werken telt niet mee en de sportschool had ik al maanden niet meer van binnen gezien.  Oeps.

Natuurlijk hab ik meer beweging dan iemand met een kantoorbaan maar tijdens zulke beweging maak je geen endorfine aan. Je bent niet bewust bezig met bewegen en daardoor heeft het veel minder effect. Ik lette vooral op de opbouw van mijn spieren (werken bij Primark bleek net zo effectief als fanatiek squaten) en onderdrukte het gemis van de sportschool. Dat zou immers echt te zwaar zijn.

wandelen

Hoezo? Omdat ik weer in mijn hoofd had dat ik op volle kracht moest sporten.  Go hard or go home. Dat is nog altijd een hardnekkig stemmetje in mijn hoofd. De dag na mijn gesprek bij de psycholoog stond ik om 9:00 uur in de sportschool. Vóór mijn werk. Ik deed rustig aan en kon daardoor prima werken. En jeetje wat had ik de crosstrainer,  het roeien en natuurlijk mijn grote vriend de Kinesis gemist!

Daarna werd ik geveld door alweer de griep en had ik moeite met het vinden van tijd. Schandalig dat ik weer een nieuw smoesje had gevonden! Gelukkig werk ik momenteel slechts vier dagen per week dus dit excuus geldt niet meer. Op maandag ga ik fietsen, zwemmen of fitnessen. Kan ik een keer op maandag niet? Dan hebben we altijd nog drie ochtenden in de week vrij. Ik het weekend ga ik heerlijk wandelen in de mooie Achterhoek. Dit gaat me namelijk niet nog een keer gebeuren.

Laat hier een reactie achter